نشتی از افکار روزانه من
شامل و نه محدود به فنآوری اطلاعات، اقتصاد، کسب و کار آنلاین و تحلیل اخبار شرکت های ایرانی و خارجی!

دامنه های دات کام٬ ظاهرا متعلق به هیچ کشور خاصی نیستند٬ ولی در واقع این دامنه ها٬ با نام های معتبرشان٬ بیشتر در انحصار شرکت های آمریکایی اند. کشورهای درست و درمون هم بیشتر تمرکزشون رو بر روی دامنه های محلیشون گذاشته اند. ولی به هر حال دات کام هنوز یه طورایی پیش فرض یک دامنه اینترنتی هست.

حالا با این مقدمه شما چه حالی میشید اگر ببینید دامنه ایران دات کام در یک حراجی انگلیسی (که از قدیم هم گفتند "کار٬ کار انگلیسی هاست!") جهت فروش گذاشته شده است؟! کف قیمت پیشنهادیش هم ۲۰۰.۰۰۰ دلار است (اینجا رو ببینید)

تا جاییکه خاطرم هست می گفتند این دامنه متعلق به آقای مهندس قنبری مدیر شرکت قاصدک هست و همینطور شنیده بودم که قبل از ایشون هم متعلق به یک هکر غیر ایرانی بوده که دامنه رو دزدیده بوده و ... و شنیده بودم که آقای مهندس قنبری قصد راه اندازی یک پورتال بر روی این دامنه رو داشته (خدا از این پورتال ها زیاد کنه! راستی از گیگافاکس چه خبر؟!) و حالا هم که ظاهرا این دامنه به حراج گذاشته شده است. (امیدوارم چنین اتفاقی برای دامنه به سرقت رفته پرشین بلاگ نیوفته)

ولی جدا٬ این دامنه چقدر به خاطر نام ایران٬ مهمه؟ یک نکته اینکه این دامنه بیشترین بازدید رو بر روی سایت حراجی سدو داشته٬ پس جلب توجه کرده. از طرفی هم اگر به دامنه های مشابه که فروشی هم نیستند سری بزنید (مثلا japan.com , australia.com , usa.com , greatbritain.com و غیره و غیره، می بینید که همه این ها صرفا سرویس های لیستینگ هستند و عموما در زمینه توریسم و خدمات گردشگری. پس نمیشه گفت که این دامنه های زیبا٬ خیلی مهم هستند. همینطور نکته دیگر اینکه این روزها بیشترین چیزی که مهم تر از اسم قشنگه٬ میزان رفاقت گوگل با سایت شماست! سایت های پرترافیک٬ یا برند های خیلی مشهوری هستند٬ یا در موتورها جستجو بسیار خوش می درخشند (یا هر دو!) پس نام چندان مهم نیست.

ولی یک نکته هم هست. فرض کنید یک آقای متشخص و پولدار٬ از یکی از کشورهای همسایه خودمون٬ این دامنه را بخرد و بعد در صفحه اول سایت بنویسد به سایت خلیچ عرپی خوش آمدید! اونوقت چه می کنید؟! قصد ندارم شما متضرر بشید، ولی اگر پول دارید بروید و این سایت را بخرید!!

حاشیه: امروز دو خبر بد شنیدم. یکی اینکه آقای مهندس میرابراهیمی دیگه وبلاگ نمی نویسند و بد تر از اون... ویلاگ های دوستانشون رو هم نمی خونند! امیدوارم این شایعه تکذیب بشه!
دیگر اینکه... مهران قاسمی فوت کرده و من از همه جا بی خبر٬ امروز این خبر رو شنیدم. مهران رو خیلی نمیشناختم. یک سال و نیمی باهم در روزنامه اعتماد ملی همکار بودیم. او یکی از وزنه های روزنامه و دبیر سرویس بین الملل بود. همیشه خوش برخورد و مهربان و آرام بود. خاطرم هست در جلسه ملاقات روز اول بچه های روزنامه با آقای کروبی٬ که با هم آشنا شدیم، وقتی گفتم رشته ام برق بوده و چیزی از مطبوعات نمیدونم، به من گفت من هم مهندسم و چیزی از روزنامه نمیدونم! (فکر کنم مهندس مکانیک بود) و چقدر خالی بسته بود... چونکه واقعا در کارش استاد بود. روحش شاد٬ برای همسرشون هم آرزوی صبر دارم.

مطلب دیگر من: مدیریت بحران