عماد هنرپرور

جشنواره پرطمطراق و زرق و برق رسانه های دیجیتال هم که شروع شده. دیروز فرصتی داشتم تا نگاه مفصلی به این جشنواره بیاندازم. از شما هم دعوت می کنم به غرفه های ما سری بزنید: غرفه گروه سایت های پرشین بلاگ، در سالن پایگاه های اینترنتی (سالن ۱۴ و ۱۵) و غرفه پرشین تل در سالن مقابلش که مربوط به نرم افزار های موبایل هست.

در غرفه پرشین بلاگ مثل تمام نمایشگاه های گذشته٬ خبری از تجملات نیست! ولی امسال با حضور بچه های باشگاه طرفداران پرشین بلاگ٬ غرفه مون صفای خاصی داره. فقط و فقط جای آقای دکتر خالیه که امیدوارم ایشون هم به روزهای باقی مونده برسن.

از حق نگذریم استقبال سایت ها و صاحبان کسب و کار ها از نمایشگاه خوب بوده. هم نام های قدیمی دیده میشه هم نام آوران جدید. غایب هم زیاد هست البته... وضعیت نظم عمومی و مدیریت نمایشگاه هم خوبه. البته از این حجم پول و اراده دولت باید انتظار بیشتر هم داشت. بخش خصوصی به هر شکل مجبوره در هزینه کردن دست به عصا راه بره.

ولی از همه این ها بگذیرم... از لحظه ورود به نمایشگاه چیزی کهبرای من  جلب توجه کرد و آزارم داد کاریکاتورهای فراوانی بود که در جای جای مسیر نمایشگاه گذاشته شده بود. مضامین این کاریکاتورها من رو به یاد اخبار صدا و سیما در ۴-۵ سال گذشته در مورد اینترنت می انداخت. در یکی از تصاویر فردی در گرداب اینترنت (با نشانه @) در حال غرق شدن بود، در دیگری پدر و مادر و جد و جده های یک کودک در حال تلاش برای بلند کردن او از پای کامپیوتر بودند، در دیگری کسی در برابر کامپیوتر گیج و منگ شده بود و ... حدود 15 کاریکاتور در ابعاد حدودا 10 متر مربع و تمامی آنها با خلاصه مضمون "اینترنت اخ است"!

سول: برادران من... پس چرا جشنواره برگزار کردید؟ چنین هزینه گزافی برای القا بد بودن، مهلک بودن و گرداب گونه بودن دنیای مجازی، نیاز ما بود؟  تصور کنید نمایشگاه شما برای نوجوانی که دست در دست پدر و مادر خود به این نمایشگاه می آید، پدر و مادری که 2-3 نسل قدیمی تر از او هستند، چه ارمغان می آورد؟؟

ظاهرا کاریکاتوریست شما بی هماهنگی شما، متعلق به خط فکری متفاوت و متضادی بوده است، و شما بی تامل افکار او را در نقض تمام هزینه ها و تلاش های فرهنگی و اقتصادی خود که قطعا به نیت اعتلای جامعه مجازی بوده، در معرض قضاوت عموم قرار داده اید.

البته الملک لله... من نگران دنیا نیستم، که می دانم فرمانروایش کاردان است. فقط کمی تعجب کردم...