عماد هنرپرور

زندگی سريعتر می شود! هر روز اسبهای بيشتری ماشينهای تو خيابون رو يدک می کشن... يک پرايد با ۶۷ اسب بخار ‌(شايد هم بی بخار)
تو صف اتوبوس همه تقريبا درهمن... ولی چندجور بيشتر نيستن. جور اول فکر ميکنن همه دارن اونارو نگاه ميکنن... جور دوم فکر ميکنن بايد با هر کی نگاشون کرد دعوا بگيرن و جور سوم شديدا پر از انرژيند و فقط به اين فکر ميکنن که اهدافشون چقدر باهاشون فاصله داره... البته توی چهراه بعضيا هم فقط ياس و روزمرگی ديده ميشه... همه اينها فکر هم نميکنند که لحظه ای بعد اتوبوس از روی پل همت بيوفته تو چمران و سه چهارمشون بميرن... اگر هم باخبر بشن بی سر و صدا و با اضطراب دور و برشون رو نگاه ميکنند و سعی ميکنند خودشون رو تو اون يک چهارم جا بدن... ملاکها هم متفاوته: تعداد بچه ها - ميزان مفيد بودن برای جامعه - سيگاری نبودن - جوون بودن - درآمد ماهانه و ...