عماد هنرپرور

زمان دارای تقدسی برای عقل و منطق بشر هست که باعث ميشه در مواقعی دورش حصاری برای ورود تفکرش بکشه و در مواقعی فهمشو دور از دسترسش و حتی حصار ذهنيش ببينه. آگوستين قديس در مورد زمان ميگه زمان تنها چيزيه که ميشه به راحتی انکارش کرد. چون وقتی ميگوييد آينده٬ راجع به چيزی صحبت ميکنيد که هنوز بوجود نيومده٬ وقتی ميگيد گذشته٬ راجع به چيزی صحبت ميکنيد که ديگه وجود نداره و حال٬ بلافاصله نابود ميشه! اينم راه خلاصی از فلسفه بافتن! ولی من معتقدم زمان همون خط کشيه که ما ميتونيم خودمونو روش متر کنيم. پيشرفتهامون٬ اهداف٬ تعلقها و صحت عشقهامون. زمان به من ميگه الان چند سال به پايان اميد به زندگيم مونده و چه ميزان از کارهای مطلوبم رو انجام دادم. زمان به من ميگه چقدر برای رسيدن به خط پايان وقت دارم. و زمان به من ميگه که چقدر به عشقم وفادار بودم.

زمان همون چيزيه که روح ما با وجود اينکه محدود بهش نيست٬ تکامل خودشو در اختيارش ميذاره تا مترش کنه. از اين زندگی به زندگی بعدی. و دوست من ميگفت: ما فقط روباتهای پيشرفته و هوشمندی هستيم که...