عماد هنرپرور

ياسر سليمی بدون مقدمه در انتهای يک مکالمه برام اين شعر رو خوند! نميدونم چرا بی اختيار (دروغه! ميدونم چرا: چون کلمه چوگان توش اومده! احمقانه است؟) اينقدر خوشم اومد که برای اولين بار در عمرم(!) خواستم تو وبلاگم بنويسم!

خسروا گوي فلک در خم چوگان تو باد
ساحت کون و مکان عرصه ميدان تو باد

نه به تنها حيوانات و نباتات و جماد
هر چه در عالم امر است به فرمان تو باد

سروده خواجوی کرماني٬ قرن هشت هجری

آقای دکتر بوترابی می گفتند توی وبلاگ ميشه همه چيز نوشت! ولی با اين حال مثل اينکه برخی دوستان چندان علاقه ای ندارند ببينند کسی راجع به يک بازه غيرمرتبطی از مسايل اظهار نظر بکنه... به هر حال نظر همه محترمه ولی نه قابل اجرا!