عماد هنرپرور

این وبلاگ درباره عماد است! زندگی، سفرها، افکار، دوستان و سایر متعلقاتش. در ذهن من، برای فکر کردن نقطه کوری نیست و من جز بر افکارم، احساس مالکیت بر چیز دیگری در دنیا ندارم.

 

مقاله ای در سايت CNNMoney می خوندم که درباره اشتباهات بزرگ و کشنده ای بود که ممکنه يک فرد در ابتدای راه کسب و کار خودش مرتکب بشه. اونارو اينجا می نويسم:
- سرمايه اوليه بسيار کم (در مقايسه با چيزی که نيازه)
- بزرگ فکر نکردن، يعنی ديد کوچک داشتن
- عدم توجه کافی به تکنولوژی
- کوچک شمردن اهميت فروش و بازاريابی
- از دست دادن تمرکز کاری

سال ۱۳۷۷ با دوستم هادی اسکندری يک نيمچه شرکت راه انداختيم که هم ISP بود، هم BBS و هم خدمات سخت افزاری می داديم (خودمونيش يعنی کامپيوتر می فروختيم!) از اون موقع تا سال ۸۲ که به مجموعه فعلی محل کارم (ارتباطات جهان سبز و گروه سايتهای پرشين بلاگ) بيام، ۳ شرکت ثبت کردم. اگر بخوام خودم چندتايی اشتباهات کشنده بومی (ملي، ايراني، ژنتيکی!) رو برای بيزينس های ايرانی نام ببرم اينا ميشن:
- امور حسابرسی يک شرکت، کوچک ترين شباهتی به غذای دنگی خوردن ندارند! برای آن نياز به متخصص داريد.
- تخصص فنی يا مديريتی شما، دقيقا آورده شما هستند، برای خودتون حقوق منظور کنيد
- توقف بيجا مانع کسب است، حتی شما دوست عزيز!!
و از همه مهم تر:
- شما برای بزرگ شدن نياز به جذب سرمايه داريد! با سود کار خودتان نميتوانيد بزرگ شويد، باور کنید! شرکت ناموس شما نيست!‌ اگر کسی قسمتی يا تمام آنرا از شما به قيمت مناسب (مناسب يعنی منطقی!) می خرد، غيرتی نشويد

+ عماد هنرپرور ; ٢:۱۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٢/۳٠
    پيام هاي ديگران ()