عماد هنرپروراین وبلاگ درباره عماد است! زندگی، سفرها، افکار، دوستان و سایر متعلقاتش. در ذهن من، برای فکر کردن نقطه کوری نیست و من جز بر افکارم، احساس مالکیت بر چیز دیگری در دنیا ندارم. |
||
اگر بخشهايی از اين يادداشت رو نامفهوم يافتيد دست به گيرنده های خود نزنيد! اشکال از خود نوشته هاست. کلا خيلی جدی نگيريد!
حدود ۱۰ سال قبل عده ی زيادی از جوانان اين مرز و بوم(!) ساعتها با مودم های ۱۴۴۰۰ و حتی ۹۶۰۰ BPSی خود پشت بوق اشغال بی بی اس ها منتظر می نشستند تا بلکه صدای گوشخراش ولی دلنواز کانکت شدن (چيزی شبيه اين: غيژژژژژژ ويژ فششش!) را بشنوند! اين دليران بعد از کانکت شدن و چندبار فشار دادن کليد اسکيپ يا اينتر جهت رد کردن صفحات خوش آمد که به شکل زيبا و بديعی(!) با انسی (ANSI) طراحی شده بود به چند هدف خود می انديشند که از بين اونها چندتای منهای يکی شون به من ربطی نداره، ولی اون آخری نگارش و مطالعه مطالبی در انجمن های اين اينترانت های دوست داشتنی و بعضا اعتيادآور بود.
و الان شما وبلاگ را (بخوانيد پرشين بلاگ را!) داريد! نه بوق اشغال، نه صفحات انسی و نه اهداف ديگر! فقط به رسانه ای همه گير و قدرتمند که به راحتی در اختيار شما قرار گرفته است فکر کنيد. پرشين بلاگ ۴ ساله شده! (به لوگوی سمت راست توجه فرماييد و اگر خواستيد از اينجا بگيريد و داخل وبلاگ خود بگذاريد)