عماد هنرپرور

گزارشی در سايت Information Week خوندم که می گفت به ميزانی که بر درآمد و رونق بازار VoIP (تلفن تحت IP يا همون اينترنت خودمون!) اضافه ميشه٬ درآمدزايی بخشهای مخابرات سنتی کم ميشه. به عبارت ديگه VoIP داره درآمد بخش قديمی تر مخابرات (که بهشون مخابرات مداری - Circuit Switch - ميگن) رو می خوره.
اين مطلب به نظر من فقط يک معنی داره: VoIP يک امکان جديد نيست٬ بلکه نسل جديديست! يعنی به مرور بايد با سيستم ها و زير ساختهای قديمی مخابرات خداحافظی کنيم. اينکه گفتم به مرور به اين علت بود که از گفتن واژه بزودی خسته شدم!
حدود سال ۱۳۷۴ بود که پروژه ای در مرکز تحقيقات مخابرات با نام TMN مطرح شده بود به سرپرستی آقای مهندس قنبری فکر کنم. من و دوستم (منصور صفايی) هم، سال ۷۷ به واسطه دو نفر از مسوولان محترم اين پروژه (آقای مهندس دربندی و مهندس جعفری) موفق شديم تا مشارکت کوچکی در بخش تحقيقات اين پروژه عظيم ملی(!) داشته باشيم. از مخابرات آقای مهندس مشار موحد که ظاهرا در آلمان و سويس دوره هايی ديده بودند مديريت اين بخش رو به عهده داشتند.
خلاصه کلام اينکه قرار بود اين پروژه منجر به راه اندازی سيستم جديد مديريت شبکه مخابراتی کشور بشه که به عبارتی همين NGN يا شبکه نسل بعدی هست. الان ۱۱ سال از اون زمان ميگذره و اگر اعتباراتی که در اون زمان من اطلاع داشتم بخشهای خصوصی و دولتی قراربود بگيرند همه محقق شده باشه بايد مجموعا بيش از ۱۰ ميليارد تومان هزينه شده باشه. ولی هنوز ما شاهدیم که عمده هزينه ها در مخابرات کشور برای تبديل سوييچ های قديمی به سوييچهای ديجيتال هست و هيچ اثری از مخابرات مبتنی بر شبکه های نوين (Packet Switch) ديده نميشه.
هنوز هم از خطوط X25 برای برخی ارتباطات استفاده ميشه، هنوز بسياری از نقاط دورافتاده که به راحتی ميتونن با سيستمهای بی سيم مجهز به تلفن بشن درگير طرح های توسعه  کابلی هستند و هنوز داخل ابر شهر تهران بسياری از مناطق مخابراتی (مثل مرکز سلمان فارسی) به جای اينکه مجهز به DSLAM های سرويس ADSL بشن دارن روی سرويس قديمی ISDN سرمايه گذاری می کنند.
ولی هنوز هم اميدوارم تلاشهای مسوولين محترم و قطعا پرکار، هدفمند تر و آينده نگرتر بشه... ان شالله