عماد هنرپرور

پرسيدن شرط علم است و شک شرط خرد!
دونستن اينکه شما چطور آدمی هستيد اغلب جذابه٬ به همين خاطر اين همه کتابهای طالع بينی و غيره وجود داره. توی مجلات خانواده و غيره هم پره از اين جور نوشته ها٬ رستوران بوف هم که ميريد٬ روی کاغذهای زير غذاش طالع بينيه! يک روش قديمی تکدی در اغلب دنيا فال بينی و پيش گويی بوده و هست... خوب اينها نشون ميده عده زيادی به اين مساله علاقه دارند!
ولی چرا فال بينی؟ خوب از دوستانتون راجع به خودتون بپرسيد که شرط علم رو هم به جا آورده باشيد. مطمين باشيد اونها شما رو راهنمايی مفيدتری می تونن بکنن تا فالگير يا کتاب طالع بينی که اصلا شما رو نميشناسه (حداقل در اغلب موارد)
ولی با اينکار شما مشکل دومی پيش مياد و اون ميزان صحت چيزهايی که ميشنويده! به همه اونها هم نميشه اطمينان کرد! اينجاست که بايد کمی (تاکيد ميکنم٬ کمی!) شک کرد!