عماد هنرپرور

تکنولوژی VoWLAN به معنی Voice over Wireless LAN یکی از آخرین امتیازاتی هست که شبکه های بیسیم برای مشتریان خود به ارمغان آورده. گاهی وقتی فکر میکنم که VoIP چقدر میتونه درآمدهای شرکتهای مخابراتی که تمرکز بر روی سیستمهای اپراتوری تلفنهای همراه و ثابت دارند رو به مخاطره بندازه، عوض مدیران اونها احساس خطر میکنم! البته شرکتهای قوی (کاملا مثل مخابرات ایران!!) از سالها پیش (حدود 12-13 سال پیش) این مساله رو درک کرده اند و سرمایه گذاری بر روی سیستمهای نوین مخابراتی که به Packet Switching موسومند رو شروع کرده اند.

شاید ۷-۸ سال پیش یک طراح شبکه های کامپیوتری در حالتهای اجبار و از روی ناچاری به فکر استفاده از راه حلهای ارتباطی بی سیم می افتاد. شرایط خاص مثلا نیاز به پورتابل بودن بعضی استیشن ها، نیاز به ارتباط بین دو ساختمان با دید مستقیم و بی دردسر (و در عین حال عدم وجود ارتباط سیمی) و یا شرایط موقت یا فوتی فوری بودن یک لینک حالتهایی بود که مهندسان طراح را به فکر بیسیم می انداخت.
ولی همواره برچسب نیازمند دید مستقیم، ضعف امنیت و کم ثبات بودن بر روی این سرویس ها بود. در کنار اینها، عدم توزین پذیری (Scalability) که برای مجموعه های بزرگ و به اصطلاح enterprise (این کلمه منو همیشه یاد یکی میندازه!) که معمولا ناشی از وجود منافع چندگانه و وسیع هستند، مشکلی بود که آوردن نام وایرلس به عنوان یک راه حل ممتاز رو سنگین می کرد.
ولی مخابرات سیمی جای کمتری برای پیشرفت داشت و محصول آقای مارکونی (امواج بی سیم) فضای رشد بیشتری برای خود تعریف کردند. برای مثال پروتکلهای جدیدتر از پروتکل پرطرفدار 802.11a توانستند پهنای باندهای بالاتر را انتقال دهند، سیستمهای ارتوگنال در برخی موارد مشکل دید غیر مستقیم (non line of sight) را حل نمود و انکریپشنهای پیچیده تر ضعفهای امنیتی را کم کرد.
حالا باید طراحان بهتر به تکنولوژی وایرلس فکر کنند. به نظر شما یک کسب و کار enterprise چه نیازی دارد که بی سیم برآورده نمیکند؟؟